Jak zrobić i wydrukować etykiety z kodem kreskowym na Macu

Do własnego magazynu używaj Code 128. Na produktach sprzedawanych w sklepach umieszczaj numer EAN albo UPC nadany ci przez GS1, nigdy wymyślony. Code 39 jest na wypadek, gdy upiera się przy nim starszy system. Potem wydrukuj kod kreskowy dość duży, z wolnym marginesem po obu stronach, w skali 100%, i zeskanuj etykietę testową, zanim wydrukujesz całą partię.

To w zasadzie wszystko. Reszta poradnika to uzasadnienie, darmowe sposoby na Macu i szczegóły druku, od których zależy, czy skaner piknie.

Code 128, Code 39 czy EAN-13

Te trzy obejmują niemal każdą etykietę w małej firmie i nie są wymienne.

• Code 128 koduje litery, cyfry i znaki interpunkcyjne, i to gęsto, więc 10-znakowe SKU mieści się na małej etykiecie. To domyślny wybór do wszystkiego, co wewnętrzne: miejsc składowania, SKU, etykiet środków trwałych, numerów zamówień. Używają go też etykiety wysyłkowe.
• Code 39 jest starszy i szerszy. Mieści wielkie litery, cyfry, spacje i kilka symboli (- . $ / + %), a te same dane zajmują w nim wyraźnie więcej miejsca niż w Code 128. Jego zaletą jest to, że oczekują go bardzo stare skanery i niektóre starsze systemy. Jeśli nic nie wymaga Code 39, nie jest ci potrzebny.
• EAN-13 to handlowy kod kreskowy produktu, używany w większości świata: 12 cyfr plus cyfra kontrolna. Ma znaczenie tylko wtedy, gdy numer został nadany twojej firmie przez GS1. Kasy w supermarketach i platformy sprzedażowe sprawdzają ten numer; losowe 13 cyfr może należeć do cudzego produktu.

Gdzie pasuje UPC-A

W USA produkty w handlu tradycyjnie mają 12-cyfrowy UPC-A. UPC-A to ten sam numer co EAN-13 zaczynający się od zera, a kreski takiego EAN-13 są identyczne jak w UPC-A; różni się tylko układ cyfr wydrukowanych pod spodem. Skanery czytają oba. Jeśli jednak zasady grafiki sieci handlowej wymagają akurat układu UPC-A, potrzebujesz narzędzia, które rysuje UPC-A, a niektóre z poniższych, w tym nasze, tego nie robią.

Jak zdobyć prawdziwy numer handlowy

Numery te nadaje organizacja GS1, przez organizację członkowską w każdym kraju (w Stanach jest to GS1 US). Licencjonujesz albo prefiks firmy, który daje ci pulę numerów, albo pojedyncze numery, jeśli masz tylko kilka produktów. Ceny i opcje różnią się w zależności od kraju, więc sprawdź lokalną stronę GS1, a nie sprzedawcę tanich numerów, którego kody mogą być zarejestrowane na inną firmę.

Darmowe sposoby na kody kreskowe na Macu

• Oprogramowanie twojej drukarki. DYMO Connect i Brother P-touch Editor generują kody kreskowe za darmo, dla własnych drukarek. Jeśli masz taką drukarkę, zacznij od tego.
• Avery Design & Print Online. Darmowe, w przeglądarce, generuje kody kreskowe i kody QR, potrafi wypełniać je danymi z arkusza kalkulacyjnego albo numerować kolejno. Najlepiej sprawdza się na arkuszach Avery.
• Czcionka z kodem kreskowym w Pages albo Wordzie. Da się, ale to dłubanina. Czcionka Code 39 wymaga wpisania gwiazdek wokół danych, a przy czcionce Code 128 tekst trzeba najpierw przepuścić przez enkoder, który doda znaki startu, stopu i kontrolny. Wpisanie SKU czcionką Code 128 nie daje poprawnego kodu kreskowego.
• Generator online. Wiele z nich wygeneruje obrazek z kodem kreskowym do wstawienia w dowolny dokument. Wybieraj SVG albo PDF; jeśli dostajesz tylko PNG, nigdy nie powiększaj go ani nie zmniejszaj w dokumencie, bo przepróbkowanie rozmywa krawędzie kresek, na których polega skaner.

Jak wydrukować, żeby się skanował

Większość problemów ze skanowaniem bierze się z druku, a nie z projektu.

Zostaw strefę ciszy pustą

Każdy kod kreskowy liniowy potrzebuje pustego miejsca po obu stronach, tzw. strefy ciszy, żeby skaner znalazł początek kresek. Dla Code 128 i Code 39 to co najmniej dziesięciokrotność szerokości najwęższej kreski. EAN-13 określa 11 szerokości kreski z lewej i 7 z prawej. Tekst, ramka albo krawędź etykiety w tym obszarze to jeden z najczęstszych powodów, dla których kod kreskowy nie chce się odczytać.

Nie zmniejszaj go

EAN-13 jest projektowany na około 37 × 26 mm, a GS1 pozwala zejść do 80% tego rozmiaru. Poniżej skanery mają kłopot. Code 128 nie ma stałego rozmiaru, ale zasada jest ta sama: im więcej znaków, tym szerszy musi być, żeby kreski pozostały czytelne. Jeśli kod się nie mieści, skróć dane, zanim zmniejszysz kod. I drukuj w skali 100%: etykieta dopasowana do strony to kod kreskowy przeskalowany.

203 dpi a 300 dpi

Większość drukarek termicznych do etykiet 10x15 (100 × 150 mm) drukuje z rozdzielczością 203 punktów na cal, więc każdy punkt ma około 0,125 mm. Kreska może mieć szerokość tylko całkowitej liczby punktów, więc drukarka zaokrągla każdą kreskę do najbliższego punktu. Przy kodzie normalnej wielkości to zaokrąglenie nie szkodzi. Przy długim kodzie wciśniętym w 40 mm kreski, które powinny różnić się o ułamek punktu, wychodzą tej samej szerokości i kod przestaje się dekodować. Drukarka 300 dpi, z punktami około 0,085 mm, ma więcej pola, żeby zrobić to dobrze. Przy 203 dpi dawaj kodom kreskowym sporo szerokości.

Czarny, nie szary

Za mało ciepła zostawia szare kreski o miękkich krawędziach; za dużo rozlewa je w odstępy. Rastrowanie (dithering) zamienia pełne kreski w nakrapiane. Jeśli etykieta testowa nie przechodzi, zanim zmienisz projekt, sprawdź dlaczego kody kreskowe nie skanują się po wydruku i wyblakłe etykiety termiczne.

Etykiety z kodem kreskowym w LabelPrint

Darmowe sposoby powyżej wystarczą, gdy pasują do twojej drukarki. Jeśli drukujesz na zwykłej rolce termicznej albo kod kreskowy ma się zmieniać z etykiety na etykietę, edytor w LabelPrint robi to tak:

1. Zacznij od pustej etykiety w rozmiarze twojej rolki albo od szablonu, np. etykiety środka trwałego, etykiety magazynowej czy metki z ceną.
2. Dodaj kod kreskowy, wybierz Code 128, Code 39 albo EAN-13 i wpisz wartość. Włącz Pokaż podpis, jeśli chcesz, żeby wartość wydrukowała się jako tekst pod kreskami.
3. Przy EAN-13 wpisz 12 cyfr, a aplikacja doda cyfrę kontrolną, albo wpisz wszystkie 13, a powie ci, jeśli ostatnia jest błędna. Przy Code 39 zaznacza znaki, których ten format nie mieści. Code 128 jest ograniczony do zwykłego ASCII, więc litery z ogonkami i akcentami zapisuje bez nich.
4. Wydrukuj jedną etykietę i zeskanuj ją skanerem, którego naprawdę będziesz używać, zanim wydrukujesz resztę.

Dwie rzeczy sprawiają, że przydaje się nie tylko do pojedynczego kodu. Wartość kodu kreskowego może zawierać {{serial}}, więc każda z serii etykiet środków trwałych dostaje własny numer i w tekście, i w kreskach (zobacz etykiety numerowane). A kod kreskowy można wypełnić danymi z kolumny arkusza kalkulacyjnego, po jednej etykiecie na wiersz (zobacz drukowanie etykiet z pliku CSV).

Czego nie tworzy: UPC-A, DataMatrix, PDF417 ani GS1-128. Jeśli twoja sieć handlowa albo magazyn wymaga jednego z nich, użyj oprogramowania, które go obsługuje. Do tego drukowanie każdej etykiety z kodem kreskowym wymaga Unlimited; projektowanie jest darmowe, więc przynajmniej sprawdzisz, czy się zmieści, zanim zdecydujesz. Cennik jest tutaj.